ඇඩොල්ෆ් විසිනි
පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ආචාර්ය හර්ෂ ද සිල්වා මහතා පාර්ලිමේන්තුවේදී දුමින්ද හුලංගමුව මහතාව දැඩි ලෙස විවේචනය කිරීමත්, හිටපු ජනාධිපතිවරයා තමන් හුලංගමුව මහතාව ආර්ථික උපදේශකයෙකු ලෙස පත් කර නොගත් බව ප්‍රකාශ කරමින්, සිය ආර්ථික උපදේශකවරයා වූයේ හිටපු භාණ්ඩාගාර ලේකම්වරයෙකු වූ ආචාර්ය ආර්. සමරතුංග මහතා බව සඳහන් කිරීමත් සමඟ, රජයේ ආර්ථික උපදේශකයෙකු ලෙස කටයුතු කිරීමට තරම් සුදුසු අධ්‍යාපනික හා වෘත්තීය පළපුරුද්දක් දුමින්ද හුලංගමුව මහතාට තිබේද යන්න පිළිබඳව බරපතල ප්‍රශ්න මතු වෙමින් පවතී. ඔහු වෘත්තියෙන් ගණකාධිකාරීවරයෙකු පමණි.
හුලංගමුව මහතාගේ වෘත්තීය පසුබිම මූලික වශයෙන් ආර්ථික විද්‍යාවට වඩා බදුකරණය සහ ගණකාධිකරණය කෙරෙහි යොමුවී ඇත්තකි. ඔහු මෑතක් වන තුරුම සම්බන්ධ වී සිටියේ බදු උපදේශන කටයුතු සමඟ වන අතර, පළපුරුදු බදු වෘත්තිකයෙකු වීම සහ රජයකට සමස්ත ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති සම්බන්ධයෙන් උපදෙස් දීමට අවශ්‍ය අධ්‍යාපනික හා වෘත්තීය ප්‍රගුණතාවය තිබීම අතර සැලකිය යුතු වෙනසක් ඇති බව විචාරකයෝ තර්ක කරති.
හුලංගමුව මහතාට ආර්ථික විද්‍යාව පිළිබඳ විධිමත් සුදුසුකම් තිබේද යන්න සහ මැක්‍රෝ ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති (ස්ථූල ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති), මුදල් ප්‍රතිපත්තිය, රාජ්‍ය මුදල්, ආර්ථික ආකෘති නිර්මාණය, ජාත්‍යන්තර වෙළඳාම සහ මූල්‍ය උපායමාර්ග වැනි ක්ෂේත්‍ර ආවරණය වන පරිදි ඔහුගේ වෘත්තීය පළපුරුද්ද ප්‍රමාණවත්ද යන්න පිළිබඳව විශ්ලේෂකයින් කිහිප දෙනෙකුම ප්‍රශ්න කර ඇත. ආර්ථික උපදේශකයෙකුගෙන් බලාපොරොත්තු වන්නේ සංකීර්ණ ප්‍රතිපත්ති තේරීම් සහ ඒවායේ පුළුල් ප්‍රතිඵල වන ආර්ථික වර්ධනය, උද්ධමනය, රැකියා නියුක්තිය, රජයේ ආදායම, ණය තිරසාරභාවය සහ ආයෝජක විශ්වාසය වැනි කරුණු තක්සේරු කිරීමයි. බදුකරණය පිළිබඳ විශේෂඥතාව පමණක් එවැනි පුළුල් පරාසයක දැනුමක් ලබා දීමට අනිවාර්යයෙන්ම ප්‍රමාණවත් නොවේ.
පී. බී. ජයසුන්දර මහතාගේ කාලපරිච්ඡේදය
ඔහුගේ අතීත වෘත්තීය වාර්තාවන් ද විවේචනයට ලක්ව ඇත. හිටපු භාණ්ඩාගාර ලේකම් පී. බී. ජයසුන්දර මහතාගේ ධුර කාලය තුළ බදු ප්‍රතිපත්ති උපදෙස් ලබා දීමට හුලංගමුව මහතා සම්බන්ධ වී තිබේ. විචාරකයින් විශේෂයෙන් ප්‍රශ්න කර ඇත්තේ බදු ගෙවීම් සඳහා ස්වයං-තක්සේරු යාන්ත්‍රණයන් (self-assessment mechanisms) හඳුන්වා දීම සහ ක්‍රියාත්මක කිරීමට අදාළ උපදෙස් පිළිබඳව වන අතර, එම ප්‍රතිපත්තිය සහ එය ක්‍රියාත්මක කිරීම රජයේ ආදායම් එකතු කිරීමේ දුර්වලතාවලට හේතු වූ බවට ඔවුන් තර්ක කරති. කෙසේ වෙතත්, මෙම චෝදනාව ඇගයීමට ලක් කළ යුත්තේ කේවල දේශපාලන ප්‍රකාශ මත පදනම් නොවී, එකල පැවති ලේඛනගත සාක්ෂි සහ පුළුල් මූල්‍ය පරිසරය පදනම් කරගෙන ය.
එසේම Ernst & Young (EY) ආයතනයේ හුලංගමුව මහතාගේ ධුර කාලය සහ ජාතික සංවර්ධන බැංකුව (NDB) සම්බන්ධයෙන් එම ආයතනය සිදුකළ විගණන කටයුතු පිළිබඳවද ප්‍රශ්න මතු වී ඇත. විගණන ක්‍රියාවලියේ අඩුපාඩු හේතුවෙන් කොටස් හිමියන්ට රුපියල් බිලියන 13.2 ක පමණ සැලකිය යුතු අලාභයක් සිදු වූ බවට විචාරකයෝ චෝදනා කරති. නියාමන සොයාගැනීම්, අධිකරණ වාර්තා, විගණන වාර්තා හෝ වෙනත් නිල සාක්ෂි පදනම් කරගන්නේ නැතුව මෙවැනි බරපතල චෝදනාවක් තහවුරු වූ සත්‍යයක් ලෙස නොසැලකිය යුතුය. එමෙන්ම ආයතනික අලාභයන් සඳහා වන වගකීම, විගණනයක ගුණාත්මකභාවය සඳහා වන වගකීමෙන් වෙන්කර හඳුනාගත යුතුය.
කෙසේ වෙතත්, මෙම ආන්දෝලනාත්මක කරුණු නිසා ඔහුගේ සුදුසුකම පිළිබඳ ප්‍රශ්නය සාධාරණ එකක් බවට පත්වේ. ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිය සකස් කිරීමේදී හුලංගමුව මහතා ජ්‍යෙෂ්ඨ භූමිකාවක් ඉටු කරන්නේ නම්, එම වගකීම සඳහා ඔහුව සුදුසුකම් ලබන්නේ කිනම් අධ්‍යාපනික සුදුසුකම්, පළපුරුද්ද සහ අතීත වාර්තාවන් ද යන්න නිවැරදිව දැන ගැනීමට මහජනතාවට අයිතියක් ඇත.
ණය, බදුකරණය, රාජ්‍ය පිරිවැය, ආයෝජන සහ ආර්ථික වර්ධනය සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රී ලංකාව අභියෝගාත්මක තීරණවලට මුහුණ දෙන මෙවැනි අවස්ථාවක, රජයේ ආර්ථික උපදේශකයින් තේරී පත් කරගත යුත්තේ නිරූපිත විශේෂඥතාව සහ සමස්ත ආර්ථිකය පිළිබඳ ඇති ඔප්පු කරන ලද අවබෝධය පදනම් කරගෙන ය.
එබැවින්, මතු විය යුතු ප්‍රධාන ප්‍රශ්නය වන්නේ හුලංගමුව මහතා දක්ෂ බදු හෝ ගණකාධිකරණ වෘත්තිකයෙකු ද යන්න නොවේ. ජාතික ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිය සම්බන්ධයෙන් රජයකට උපදෙස් දීමේ සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වගකීම සඳහා එම විශේෂඥතාව ප්‍රමාණවත්ද යන්නයි. එම වෙනස විනිවිද පෙනෙන මහජන පරීක්ෂාවකට ලක්විය යුතුය. ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා සුදුසුකම් ලත් ආර්ථික විද්‍යාඥයෙකු සිය ආර්ථික උපදේශක ලෙස පත් කරගන්නේ නම් එය ඉතා අගනා පියවරක් වනු ඇත.
