1150 x 80 px

සයිබර් පවුර

රෝස පෙති, පෙතිම මිසයළි කිසි දිනෙක මල් නොවෙනමඟහැරුණු උයන්දොරගර්ඩාය තවමත් රෝස මල් සුවඳ එදා මෙන් හඳුනන
එදා ඒ දුර සන්ධ්‍යාව අවසන මතක් වන බව යළි යළිත් පවසන හීං බැනුමක මහ හඬත් ඉවසන…
ඇහැරවා රිදී රැයඝන අන්ධකාරෙන්මග කීවේලු දිලි දිලී සැනෙළි එළි අහංකාරෙන්
ඔබ දකින තරමටලේසි නැහැ මිතුරකොවුලෙකුගෙ ජීවිතය ....
වෙන් වෙන්ව කලින් කල අපඇවිද ගිය පාරෙමනිහඬව හැපෙයි දෙපසකගං ඉවුරු දෑලමස්වර තන්තු බිඳි බිඳී මියගොසිනිසිංදු කියු…
එරබදු අතු නැමී රෑ හුළඟේ හැපෙනගඟ බඩ නුඹේ උණු ලේ පුසුඹ ම දැනෙනහිමිහිට පුංචි රතුමල් පෙති…
Page 1 of 115
Top