ජනවාරි 08, කොළඹ (LNW): ඕනෑම සම්මතයකට අනුව, හරිනි අමරසූරියගේ දේශපාලන නැගීම අසාමාන්ය ය. බස් රථයකින් හෝ ත්රිරෝද රථයකින් විවෘත විශ්ව විද්යාලයට ගමන් කරමින් නිහතමානී චර්යාවන් තුළ පදනම් වූ ජීවිතයක සිටි ඇය, කැපී පෙනෙන තත්වයන් හේතුවෙන්, රටේ දෙවන ඉහළම විධායක තනතුරට පත්වීමට සමත් වූවාය.
මේවා සැමරිය යුතුය, ඊටත් වඩා නිහතමානීකම, සංයමය සහ රාජ්ය ගෞරවයක් ද තබා ගත යුතුය. අවාසනාවකට මෙන්, එම නිහතමානිකම දැන් හිඟයක් ලෙස පෙනේ. අධ්යයන හා ක්රියාකාරී අවකාශයන්ගෙන් අගමැති ධුරයට මාරුවීම හුදෙක් තනතුරු වෙනස් කිරීමක් නොවේ; එය වගකීමේ ගැඹුරු මාරුවකි. රාජ්ය කාර්යාලය යනු පන්ති කාමර සම්මන්ත්රණයක් හෝ රාජ්ය නොවන සංවිධාන සංසදයක් නොවේ. එයට දේශපාලන විනිශ්චය, ආයතනික සංවේදීතාව සහ පුද්ගලික විශ්වාසයන් මනාව පිහිටිය යුතුය.
හරිනිගේ ආකල්පය!
ඒ වෙනුවට, රට දැක ඇත්තේ තනතුරු තුළ පමණක් නොව, ආකල්පයේ ද වේගවත් පරිවර්තනයකි. පොදු ප්රවාහනයෙන් රථ පෙළ, සුඛෝපභෝගී වාහන සහ ආරක්ෂක ස්ථර වෙත මාරුවීම “ප්රොටෝකෝලය” ලෙස සාධාරණීකරණය කළ හැකි නමුත්, ආර්ථික කැළැල්, ආයතනික තෙහෙට්ටුව සහ ඛාදනය වූ මහජන විශ්වාසය සමඟ තවමත් පොරබදමින් සිටින රටක ඒවා සුවිශේෂී තැනක් ගනි. නායකයින් විනිශ්චය කරනු ලබන්නේ ප්රතිපත්තිමය ප්රතිඵල මගින් පමණක් නොව, හැසිරීමෙනි. එපමණක් නොව දෘශ්යමාන විසන්ධි වීම බිඳෙන සුළු මොහොතක වැරදි සංඥාවක් යවනු ඇත.
අධ්යාපන අංශය!
කෙසේ වෙතත්, දැන් උණු කැවුම් වගේ 6 ශ්රේණියේ ඉංග්රීසි භාෂා මොඩියුලය වටා ඇති මතභේදයයි දැන් හැමෝගෙම කතාව වී ඇත්තේ. සංවේදී හා සැක සහිත අන්තර්ගතයන් ඇතුළත් කිරීම, සත්ය සහ අධ්යාපනික දෝෂ සමඟ ඒකාබද්ධව අධ්යාපන ප්රතිසංස්කරණ සඳහා රජයේ ප්රවේශයේ බරපතල දුර්වලතා එමඟින් හෙළි විය.
ඉන්පසු සිදු වූයේ ඊටත් වඩා හානිකර දෙයකි. ව්යාකූලත්වය, අපගමනය සහ මහජන සැලකිල්ල ආදියන්ගෙන් පීඩනය වැඩි වන විට නිලධාරීන් හෝ කමිටුවල පිටුපස සැඟවී සිටීම නායකත්වය අත්හැරීමකි.
ලිබරල් දැක්ම!
හරිනිගේ පෞද්ගලික ලෝක දැක්ම රහසක් නොවේ. ඇගේ බටහිර ශාස්ත්රීය නිරාවරණය සහ ප්රගතිශීලී සමාජ දැක්ම හොඳින් ලේඛනගත කර ඇති අතර, ඇයට එම අදහස් දැරීමටද අයිතියක් ඇත.
එවැනි දෘෂ්ටිකෝණයන් විවාදයේ දී නීත්යානුකූල ස්ථානයක් ගන්නා නමුත් විශ්වාසයට ඇති අයිතිය ඊටවඩා ඉහළ විය යුතුය. විශේෂයෙන් වටිනාකම්, අනන්යතාවය සහ පවුල ඡේදනය කරන ගැටළු සම්බන්ධයෙන් විෂයමාලා ප්රතිසංස්කරණය පිළිබඳ පුළුල් උපදේශනයක් ජනතාව ඉල්ලා සිටී. දෙමාපියන්, අධ්යාපනඥයින් සහ විෂය විශේෂඥයින් මෙම ක්රියාවලියේ කොටසක් විය යුතුය. එය අල්ලපනල්ලේ මෙහෙයවිය නොහැක. එසේ කිරීම යනු පාලනය සමඟ පෙනී සිටීම සහ කැමැත්ත සමඟ ඒත්තු ගැන්වීම ව්යාකූල කිරීමයි.
විවේචනයට අග්රාමාත්යවරියගේ ප්රතිචාරය ගැටලුව තවත් සංකීර්ණ කර ඇත. මහජන විවාදයේ කාරණාවලදී CID වැනි නීතිය ක්රියාත්මක කරන ආයතනවලට දොස් පැවරීම ප්රවණතාවයට බිය උපදවන බලපෑමක් ඇති කරන අතර ප්රජාතන්ත්රවාදී වගවීම අඩපණ කරයි. ආණ්ඩු තෝරා පත් කර ගනු ලබන්නේ පාලනය කිරීමට මිස, විරුද්ධ මතයට බිය ගැන්වීමට හෝ පරීක්ෂාව අපසරනය කිරීමට නොවේ.
දෝෂාභියෝගය!
මෙම පසුබිම තුළ, අධ්යාපන අමාත්යවරිය ලෙස ආචාර්ය හරිනි අමරසූරියට එරෙහිව විශ්වාසභංග යෝජනාවක් සකස් කිරීමට විපක්ෂය පියවර ගෙන තිබේ. 2026 ජනවාරි 7 වන දින, විපක්ෂ නායක සජිත් ප්රේමදාසගේ ප්රධානත්වයෙන්, විපක්ෂ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රීවරුන්ගේ පුළුල් සහභාගීත්වයෙන් සාකච්ඡාවක් පැවැත්විණි. සම්බන්ධ වූවන්ට අනුව, පාසල් පොත්වල නුසුදුසු අන්තර්ගතය, විෂය කරුණු වල බොහෝ දෝෂ සහ මෙම අඩුපාඩු කාලෝචිත, විනිවිද පෙනෙන සහ ක්රමානුකූල ආකාරයකින් විසඳීමට අපොහොසත් වීම හේතුවෙන් මෙම යෝජනාව සැලසුම් කර ඇත.
ශ්රී ලංකාව ජනතාවට වඩා හොඳින් දන්නා බව විශ්වාස කළ නායකයින්ගෙන් ඇති තරම් හානි විඳදරාගෙන ඇත. දේශපාලන අත්දැකීම් අඩුකම සමඟ සදාචාරාත්මක නිශ්චිතභාවයේ තවත් පරිච්ඡේදයක් අපට දැරිය නොහැක.
බලය අවසරයක් ලෙස වරදවා වටහා ගන්නා නායකයින්ට ඉතිහාසය අකාරුණික ය. මෙම කඩා වැටීම් සමඟ ශ්රී ලංකාවට ඊට වඩා හොඳ දෙයක් ලැබිය යුතුමය.
