බටහිර ඉවුරේ ඉඩම් ලියාපදිංචි කිරීමේ නීති වෙනස් කිරීමට ඊශ්‍රායල රජයෙන් පියවර..

රෂිකා හෙන්නායක පෙබරවාරි 11, ලෝකය (අවුට්බවුන්ඩ් ටුඩේ):

අත්පත් කරගත් බටහිර ඉවුරේ (Occupied West Bank) වත්මන් තත්ත්වය හුදු දේශපාලන අර්බුදයකින් ඔබ්බට ගොස් පලස්තීනුවන්ගේ පැවැත්ම පිළිබඳ බරපතල අවිනිශ්චිතතාවයක් නිර්මාණය කර ඇත. ඊශ්‍රායල රජය විසින් මෑතකදී හඳුන්වා දුන් නීතිමය සහ පරිපාලනමය වෙනස්කම් හුදෙක් කාර්යාලීය ක්‍රියාවලීන් ලෙස බැලූ බැල්මට පෙනුනද, සැබවින්ම ඒවා පලස්තීනුවන්ගේ භූමිය පිළිබඳ අයිතිය අහෝසි කරන තීරණාත්මක හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයකි. මෙය ජාත්‍යන්තර නීතිය උල්ලංඝනය කරමින් සිදුවන “නිහඬ ඈඳා ගැනීමක” (Creeping Annexation) උපායමාර්ගික ප්‍රවේශයක් බව ජ්‍යෙෂ්ඨ භූ-දේශපාලනික විශ්ලේෂකයන් පෙන්වා දෙයි.

මෙම ක්‍රියාවලියේ ඇති භයානක ස්වභාවය අවබෝධ කර ගැනීමට පහත කරුණු 5 අධ්‍යයනය කිරීම අත්‍යවශ්‍ය වේ.

1. ඉඩම් හිමිකම ප්‍රසිද්ධ කිරීම: හිරිහැර කිරීමේ නව මාවතක්

ඊශ්‍රායල කැබිනට් මණ්ඩලය විසින් ගනු ලැබූ වඩාත්ම ආන්දෝලනාත්මක තීරණය වන්නේ 1967 සිට අත්පත් කරගෙන සිටින බටහිර ඉවුරේ ඉඩම් මිලදී ගැනීමට ඊශ්‍රායල යුදෙව්වන්ට අවසර ලබා දීමයි. මෙම තීරණයට සමගාමීව, එතෙක් රහසිගතව පවත්වාගෙන ගිය බටහිර ඉවුරේ ඉඩම් ලේඛන (Land Registries) ප්‍රසිද්ධ කිරීමටද නියෝග කර ඇත.

මෙමගින් පලස්තීන ඉඩම් හිමියන්ගේ තොරතුරු ඊශ්‍රායල පදිංචිකරුවන් (Settlers) අතට පත්වන අතර, එම ඉඩම් බලහත්කාරයෙන් ලබා ගැනීමට හෝ හිමිකරුවන්ට ක්‍රමානුකූලව හිරිහැර කරමින් පීඩනය එල්ල කිරීමට නව මාවතක් විවර වේ. මෙය පලස්තීනුවන්ගේ පෞද්ගලිකත්වයට පමණක් නොව, ඔවුන්ගේ පාරම්පරික දේපළ අයිතියට එල්ල වූ සෘජු ප්‍රහාරයකි.

2. පරිපාලන බලය පැහැර ගැනීම: හෙබ්‍රොන්හි වර්ණභේදවාදී ක්‍රමවේදය

හෙබ්‍රොන් (Hebron) නගරයේ මෙතෙක් පැවති පලස්තීන පරිපාලන ව්‍යුහය බිඳ දමමින්, ගොඩනැගිලි බලපත්‍ර ලබා දීමේ බලය හෙබ්‍රොන් මහ නගර සභාවෙන් ඊශ්‍රායල පාලනය වෙත මාරු කර ඇත. මෙම තත්ත්වය හුදු පරිපාලනමය මාරුවීමක් නොව, පලස්තීන අධිකාරිය සතු බලතල සූක්ෂ්ම ලෙස උදුරා ගැනීමකි. හෙබ්‍රොන් පුනරුත්ථාපන කමිටුවේ අධ්‍යක්ෂ මොහන්නඩ් අල්-ජාබරී පෙන්වා දෙන්නේ ජල නල පද්ධති ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම සහ වෙළඳසැල් රාජසන්තක කිරීම හරහා එහි දැවැන්ත “වර්ණභේදවාදී ක්‍රමවේදයක්” (Apartheid system) ස්ථාපිත වෙමින් පවතින බවයි.

මෙම වර්ධනය පිළිබඳව ඉබ්‍රාහිමි පල්ලියේ අධ්‍යක්ෂ මූටාස් අබු ස්නෙයිනා දැක්වූයේ මෙවැනි අදහසකි:

“අද සිදුවෙමින් පවතින්නේ 1967 න් පසු සිදු වූ බරපතලම වර්ධනයයි.” — මූටාස් අබු ස්නෙයිනා.

3. ආගමික උරුමයන් මත පාලනය තහවුරු කිරීම

ඉබ්‍රාහිමි පල්ලිය (Ibrahimi Mosque) සහ බෙත්ලෙහෙමේ බිලාල් බින් රබා පල්ලිය (Bilal bin Rabah Mosque) සම්බන්ධයෙන් ඊශ්‍රායලය ගෙන ඇති තීරණ පලස්තීනුවන්ගේ ආගමික නිදහසට එල්ල වූ තර්ජනයකි. “නඩත්තු සහ පිරිසිදු කිරීම්” යන මුවාවෙන් සිදු කරන මෙම මැදිහත්වීම හරහා ඊශ්‍රායල පාලනය එම සිද්ධස්ථානවල පාලනය තමන් යටතට ගනිමින් සිටියි.

මෙය හුදු නඩත්තු කටයුත්තක් නොව “හෙබ්‍රොන් ප්‍රොටොකෝලය” (Hebron Protocol) උල්ලංඝනය කිරීමක් බවත්, යාච්ඤාව සඳහා කෙරෙන ආරාධනය හෙවත් ‘අසාන්’ (Azan) තහනම් කිරීම වැනි පියවර හරහා පලස්තීනුවන්ගේ ආගමික අයිතීන් ක්‍රමානුකූලව අහෝසි කරන බවත් පැහැදිලිය.

4. බෙත්ලෙහෙමට පැමිණෙන “හෙබ්‍රොන් මාදිලිය”

හෙබ්‍රොන් නගරයේ ක්‍රියාත්මක වූ දැඩි පාලන මාදිලිය දැන් බෙත්ලෙහෙම දක්වා ව්‍යාප්ත වෙමින් පවතී. මෙය ජීවත්ව සිටින පලස්තීනුවන්ට පමණක් නොව, ඔවුන්ගේ මියගිය පියවරුන්ටද බලපාන ගැටලුවක් බවට පත්ව ඇත. බෙත්ලෙහෙමේ ඉස්ලාමීය සුසාන භූමිය පවා මෙම පරිපාලන වෙනස්කම්වලට හසුව තිබීම ඛේදජනක තත්ත්වයකි.

අයිඩා සරණාගත කඳවුරේ පදිංචි බාසම් අබු ස්රූර් විස්තර කරන පරිදි, මෙමගින් පලස්තීනුවන් තුළ තම අයිතීන් පිළිබඳ “නිෂ්ප්‍රභා වූ සහ අසරණ වූ” (Powerless) හැඟීමක් නිර්මාණය කර ඇත. මියගිය අයෙකු භූමදානය කිරීමට පවා පාලකයන්ගේ අවසරය ලබා ගැනීමට සිදුවීම මිනිස් අයිතිවාසිකම් අමු අමුවේ උල්ලංඝනය කිරීමකි.

5. ඉතිහාසය සහ අනන්‍යතාවය අහිමි වීමේ අවදානම

මෙම නව නීතිමය වටපිටාව තුළ පලස්තීන දරුවන්ගේ සහ තරුණයන්ගේ අනාගතය දැඩි අනතුරකට ලක්ව ඇත. හෙබ්‍රොන්හි වෙළඳසැල් හිමියෙකු වන මම්දූ අල්-නට්ෂේ පෙන්වා දෙන්නේ, දිනෙන් දින දැඩි වන මෙම සීමා කිරීම් හරහා පලස්තීනුවන්ගේ පැවැත්ම හුදු “බලපත්‍ර” (Permits) මත තීරණය වන තත්ත්වයකට පත්ව ඇති බවයි.

ඔහු අවධාරණය කරන්නේ භූමිය යනු නිකම්ම පසක් හෝ ගොඩනැගිලි නොවන බවයි:

“හෙබ්‍රොන්හි, නිවසක් යනු බිත්ති පමණක් නොවේ – එය ඉතිහාසය සහ අනන්‍යතාවයයි.” — මම්දූ අල්-නට්ෂේ.

අවසානය

ඉහත සඳහන් කළ සියලුම නීතිමය සහ පරිපාලනමය වෙනස්කම් එක්ව ගත් කල, එය හුදෙක් අහඹු සිදුවීම් පෙළක් නොව, පලස්තීන අනන්‍යතාවය භූමියෙන් අතුගා දැමීම සඳහා ක්‍රියාත්මක වන පුළුල් සැලසුමකි. පලස්තීනුවන් මෙය දකින්නේ සාම සාධක ප්‍රයත්නයන්ගේ අවසානය සනිටුහන් කරන “නිහඬ ඈඳා ගැනීමක්” ලෙසයි.