රෂිකා හෙන්නායක පෙබරවාරි 16, කොළඹ LNW :
දඟ ගෙයි දඬුවම් සියුමැළි වැඩිනම්…අළුඝෝසුවනේ අප එල්ලාපන්…
ඔබ මියැදී අදට වසර 38ක් විජය....
ශ්රී ලාංකීය සමාජ සහ දේශපාලන දේහය තුළ විජය කුමාරතුංග යනු හුදෙක් සිනමා තාරකාවක් පමණක් නොවේ; ඔහු භීෂණයෙන් වෙළී තිබූ යුගයක මනුෂ්යත්වයේ නාමයෙන් පෙනී සිටි සංස්කෘතික සලකුණකි. දශක ගණනාවක් පුරා ජන හදවත් ස්පර්ශ කළ ඔහු, රිදී තිරය සහ දේශපාලන පොළොව යා කළ සැබෑ මානුෂීය පාලම ලෙස ඉතිහාසයට එක්විය. අද අප විමසා බලන්නේ, ඒ සුපිරි තරුවට ඔබ්බෙන් වූ, බුද්ධිමය සහ මානුෂීය ගැඹුරකින් හෙබි විජයගේ ජීවිතයේ සුවිශේෂී සන්ධිස්ථාන කිහිපයකි.
නොකඩවා 6 වතාවක් ජනප්රියතම නළුවා වූ වාර්තාගත සිනමා ගමන
විජය විජය කුමාරතුංගගේ සිනමා ප්රවේශය සිදු වන්නේ “මනමාලයෝ” චිත්රපටයේ සමූහ දර්ශනයකිනි. ඉන් අනතුරුව සහය චරිත දෙකක පෙනී සිටි ඔහු, ප්රධාන නළුවෙකු ලෙස සිය ආගමනය සනිටුහන් කළේ සුගතපාල සෙනරත් යාපාගේ "හන්තානේ කතාව" හරහාය. සිය දිවි ඇතිතෙක් චිත්රපට 114ක ප්රධාන චරිතය නිරූපණය කළ ඔහුගේ රංගන පරාසය “බඹරු ඇවිත්", "ගඟ අද්දර" වැනි කලාත්මක නිර්මාණවල සිට "කැඩපතක ඡායා" වැනි ප්රබල සමාජ විවරණ දක්වා පැතිරී තිබුණි.
මෙහි වඩාත්ම සුවිශේෂී කරුණ වන්නේ 1983 වසරේ සිට 1988 වසර දක්වා නොකඩවා 6 වතාවක් සරසවිය "ජනප්රියතම නළුවා" සම්මානය දිනා ගනිමින් ඔහු පිහිටුවූ අසමසම වාර්තාවයි.
විජයගේ ආකර්ෂණය හුදෙක් බාහිර රූපය මත පමණක් පදනම් වූවක් නොවේ; එය මුළු රටක්ම එක සේ වැළඳගත් ජාතික සංසිද්ධියක් විය. ඔහු තිරය මත මෙන්ම ඉන් පිටතදී ද පෙන්නුම් කළ එම සජීවී බව ජනතාව තමන්ට සමීප අයෙකු ලෙස අත්විඳින ලදී. එය දකුණු ආසියානු සිනමාව තුළ දුර්ලභ, අතිශය ගැඹුරු ජනමතයක් නියෝජනය කළේය.
කලාව වෙනුවෙන් මුදල් නොගත් කලාත්මක පරාර්ථකාමියා
විජය යනු රංගනයට නොදෙවැනි හඬ පෞරුෂයක් හිමි ගායකයෙකි. "සහරාවේ සිහිනය" සහ “දොළොස් මහේ පහන” යන චිත්රපට සඳහා සරසවිය හොඳම පසුබිම් ගායකයා සම්මානය දිනූ ඔහු, ගීත 100කට අධික සංඛ්යාවක් ගායනා කළේය. “ගඟ අද්දර”, “සීත රැයේදී” වැනි ඉතා ජනප්රිය කැසට් පට 10ක් ඔහු විසින් නිකුත් කර තිබේ.
මෙහි ඇති අතිශය විස්මිත සහ විරල මානුෂීය ගුණය වන්නේ, තමා ගායනා කළ කිසිදු ගීතයකින් හෝ නිකුත් කළ කිසිදු කැසට් පටයකින් ඔහු කිසිදු මුදලක් (සත පහක්වත්) ලබා නොගැනීමයි.
කලාව තනිකරම වාණිජ භාණ්ඩයක් බවට පත්වෙමින් තිබූ යුගයක, විජය එය සැලකුවේ “කලාත්මක පරාර්ථකාමිත්වයක්” (Artistic Philanthropy) ලෙසිනි. ඔහු තම හඬ භාවිත කළේ ජනතාවගේ වින්දනය උදෙසා මිස පෞද්ගලික ලාභය සඳහා නොවේ. මෙය නූතන වාණිජමය කලාවට එරෙහිව ඔහු තැබූ ප්රබල දාර්ශනික විරෝධයකි.
https://youtu.be/T5T5AdPkCx0?si=V3dHreyJsOPj6JXfසාමය වෙනුවෙන් දිවි පරදුවට තබා යාපනයට යාම
වාර්ගික අර්බුදය එහි උපරිමයට පැමිණ තිබූ 1986 වසරේදී විජය කුමාරතුංගයන් ගත් තීරණය ඉතිහාසගත වන්නේ ඔහුගේ අසමසම දේශපාලනික ධෛර්යය නිසාය. දකුණේ දේශපාලන නායකත්වයන් දෙමළ ජනතාව දෙස සැකයෙන් බැලූ යුගයක, ඔහු උතුරේ එල්.ටී.ටී.ඊ. පාලනයේ පැවති කඳවුරු ප්රදේශවලට පවා ගොස්, නල්ලූර් මුරුගන් කෝවිල වැඳපුදා ගනිමින් සාමාන්ය ජනතාව සහ තරුණ සන්නද්ධ නායකයන් හමු විය.
ඔහුගේ මෙම සංචාරය දකුණේ දේශපාලනඥයෙකු සාමය සහ සංහිඳියාව වෙනුවෙන් ගත් අතිශය අවදානම් සහගත පියවරක් ලෙස සැලකේ. “සිළුමිණ” පුවත්පතට ඔහු ලියූ අවසන් ලිපියේ ශීර්ෂ පාඨය වූයේ “අර්බුදය විසඳන්න ගිවිසුම පමණක් මදි” යන්නයි.
ජාතිවාදය හරහා දේශපාලන බලය ලබාගන්නා යුගයක, යුද්ධයේ ගිනිදැල් මැද ජාතීන් අතර සහෝදරත්වය ගැන කතා කිරීමට විජය තුළ තිබූ දේශපාලනික පෞරුෂය අසමසම එකකි. ඔහු දේශපාලන වාසිවලට වඩා මනුෂ්යත්වය ඉහළින් තැබූ නායකයෙකු බව මෙයින් සනාථ වේ.
දේශපාලන බිහිසුණුකම සහ "අඳුරු අඟහරුවාදා"
විජයගේ දේශපාලන ගමන රෝස මල් ඇතිරූ එකක් නොවීය. 1982 දී ඔහුට “නැක්සලයිට්” චෝදනා එල්ල කර අසාධාරණ ලෙස සිරගත කරන ලදී. ඔහු ඉන් නිදහස් වූයේ 1983 ජනවාරි 18 දිනයි. ඉන්පසු ශ්රී ලංකා මහජන පක්ෂය පිහිටුවා ජනතාවාදී දේශපාලනයක නිරත වූ ඔහු, භීෂණයෙන් වෙළී තිබූ යුගයක 1988 පෙබරවාරි 16 වැනි දින සිය නිවස ඉදිරිපිටදී ඝාතනය විය.
මෙම ඝාතනය සිදු කළ ඝාතකයන් පැමිණියේ “90 ශ්රී 4320” දරන හොන්ඩා සීසී 200 වර්ගයේ යතුරුපැදියකිනි. නඩු වාර්තාවලට අනුව, ටී-56 ගිනි අවියකින් මුලින් පිටුපසින් වෙඩි තබා ඔහු බිම වැටුණු පසු, ළඟට පැමිණි ඝාතකයා ඔහුගේ හිස කුඩුවන ලෙස පතරොම් වැලක් නිමවන තෙක් වෙඩි තබා තිබිණි. ලයනල් රණසිංහ විසින් ලබා දුන් පිටු 141ක පාපොච්චාරණය තුළින් මෙම බිහිසුණු තොරතුරු හෙළි විය.
එම දිනය ලාංකීය ඉතිහාසයේ “අඳුරු අඟහරුවාදා” ලෙස සනිටුහන් වූ අතර, වෙඩි පහරින් විකෘති වූ ඔහුගේ මුහුණ නිසා අවමංගල්යයේදී හිස කොටස ආවරණය කර තිබුණි. එය ශ්රී ලංකා රූපවාහිනී ඉතිහාසයේ සජීවීව විකාශනය කළ පළමු අවමංගල්යය ද විය.
විජයගේ ඝාතනය යනු එක් පුද්ගලයෙකුගේ මරණයක් පමණක් නොව, ලාංකීය සමාජයට අහිමි වූ මහා මානුෂීය බලාපොරොත්තුවක ඛේදවාචකයයි.
මරණයෙන් පසුවත් ලැබූ ගෞරව සහ පශ්චාත් උරුමය
විජය කුමාරතුංගයන්ගේ අභාවයෙන් පසුව ද ඔහුගේ සිනමා සහ දේශපාලන ආධිපත්යය නිම නොවීය. 1989 දී, එනම් ඔහු මියගොස් වසරකට පසු, “කැඩපතක ඡායා” චිත්රපටයේ රංගනය වෙනුවෙන් ඔහු සරසවිය හොඳම නළුවා සම්මානයෙන් පිදුම් ලැබීය. එසේම ඔහු නිෂ්පාදනය කළ ප්රථම චිත්රපටය වූ “වරදට දඬුවම්” තිරගත වූයේ ද මරණයෙන් පසුවය.
ඔහුගේ මරණයෙන් වසර කිහිපයකට පසු, 1994 වසරේදී ඔහුගේ බිරිඳ වූ චන්ද්රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග මැතිණිය මෙරට ජනාධිපති ධුරයට පත්වීම, විජය ගොඩනැඟූ දේශපාලන පදනමේ සහ ජනතා ආදරයේ පශ්චාත් ප්රතිඵලයක් ලෙස විචාරකයෝ දකිති.
මතකයෙන් ඔබ්බට යන මානුෂීයත්වය
විජය කුමාරතුංග යනු හුදෙක් නළුවෙකු හෝ දේශපාලනඥයෙකු පමණක් නොවේ; ඔහු ජාති, ආගම් හෝ පක්ෂ භේදයකින් තොරව පොදු මනුෂ්යත්වය අගය කළ සැබෑ “ජනතාවාදී මිනිසෙකු” විය. අද දවසේ අප දේශපාලනය තුළ දකින “අනුකම්පා විරහිතභාවය” සහ “ප්රතිපත්ති විරහිතභාවය” හමුවේ, විජය වැනි සංවේදී සහ මිනිසුන්ට සැබවින්ම ආදරය කළ නායකත්වයක වටිනාකම කෙතරම් ද යන්න නැවත සිතා බැලිය යුතුය.
ඔහුගේ ජීවිතය අපට උගන්වන පාඩම වන්නේ, සැබෑ ශ්රේෂ්ඨත්වය පවතින්නේ තමන් ලබන ප්රසිද්ධිය තුළ නොව, පොදු යහපත උදෙසා තමන් කරන අභීත කැපකිරීම් තුළ බවයි. අද දවසේ නායකත්වයේ ඇති "සංවේදීතාවයේ අඩුව" පිරවීමට විජයගේ උරුමය තවමත් අපට මඟපෙන්වනු ලබයි.
ඔබෙ රුව ඡායා ……සැඟවේ පායා…
