සටහන : Adolf ඉංග්‍රීසි සටහන ඇසුරෙන් පරිවර්තනය – පුලී
ජූනි 17, LNW (කොළඹ): ශ්‍රී ලංකාවට කිසිදා ඇතුළු නොවූ බව කියන ආනයන සඳහා TT හරහා විදේශයන්ට ප්‍රේෂණය කරන ලද රුපියල් බිලියන ගණනක් පිළිබඳව පාර්ලිමේන්තුවේදී මෑතකදී හෙළිදරව් කිරීම් මගින් රටේ විදේශ විනිමය අධීක්ෂණ සහ වෙළඳ අධීක්ෂණ රාමුවේ සැලකිය යුතු දුර්වලතා නැවත වරක් හෙළිදරව් වී තිබේ.
මහජන ආරක්ෂක අමාත්‍ය ආනන්ද විජේපාල මහතාට අනුව, ෂෙල් සමාගම්වලට සම්බන්ධ සිය ගණනක් ගනුදෙනු හරහා විදේශයන් වෙත මාරු කර ඇති ඩොලර් මිලියන ගණනක් විමර්ශනවලින් අනාවරණය වී ඇති අතර, ඊට අනුරූප භාණ්ඩ රට තුළට ආනයනය කර ඇති බවට පවතින සාක්ෂි ඉතා අල්පය. චෝදනා එල්ල වී ඇති වංචාවේ පරිමාණය මහජන අවධානය දිනාගෙන ඇතත්, යටින් පවතින ගැටලුව අලුත් දෙයක් නොවන බව විශ්ලේෂකයෝ පෙන්වා දෙති.
පරිපාලනයේ අසාර්ථකත්වය!
වසර ගණනාවක් තිස්සේ, වෙළඳාමට අදාළ ප්‍රේෂණ නිරීක්ෂණය කිරීමේ දුර්වලතා නියාමකයින් සහ සහභාගිවන්නන් දන්නා කරුණකි. මෙම ගැටළුව වැදගත් ප්‍රශ්නයක් මතු කරන අතර රටින් පිටවන විදේශ විනිමය ශ්‍රී ලංකාවට ඇතුළු වන ආනයන සමඟ සැබවින්ම සම්බන්ධ වන බව සහතික කිරීම සඳහා වගකිව යුත්තේ කවුද? යන්න පැනයකි.
මූලික වගකීම පැවරෙන්නේ ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව (CBSL) වෙත වන අතර එය රටේ විදේශ විනිමය සංචිතවල භාරකරු සහ බැංකු පද්ධතියේ නියාමකයා වේ. වාණිජ බැංකු මහ බැංකුව විසින් ස්ථාපිත කරන ලද නීතිරීති යටතේ ක්‍රියාත්මක වන අතර එබැවින් සැක සහිත ගනුදෙනු සහ අසාමාන්‍ය රටා හඳුනා ගැනීම සඳහා ප්‍රමාණවත් පාලන, වාර්තාකරණ අවශ්‍යතා සහ අධීක්ෂණ පද්ධති ක්‍රියාත්මක වන බව ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව සහතික කළ යුතුය.
ඒ සමඟම, ශ්‍රී ලංකා රේගුව සහ ආනයන අපනයන පාලන දෙපාර්තමේන්තුවට සමානව වැදගත් කාර්යභාරයක් පැවරේ. ආනයන සඳහා විදේශ විනිමය ප්‍රේෂණය කරන්නේ නම්, භාණ්ඩ පසුව රටට පැමිණෙන්නේද යන්න සත්‍යාපනය කිරීමේ යාන්ත්‍රණයක් තිබිය යුතුය. බැංකු, රේගු සහ බදු පද්ධති වැඩි වැඩියෙන් ඩිජිටල්කරණය වන යුගයක, ආනයන ප්‍රකාශන සමඟ TT ගෙවීම් සංසන්දනය කිරීම කළ නොහැකි කාර්යයක් නොවිය යුතුය.
අසාර්ථක උපදේශකයින්!
කර්මාන්ත නිරීක්ෂකයින්ට අනුව, සමහර විට වඩාත්ම වැදගත් සැලකිල්ල වාහන ආනයනය හා සම්බන්ධයි. රේගු නිෂ්කාශනය සඳහා ඉදිරිපත් කරන ලද ඉන්වොයිස් සෑම විටම වාහනවල සැබෑ වටිනාකම පිළිබිඹු නොකරන බවට බොහෝ කලක සිට චෝදනා එල්ල වී තිබේ.
සත්‍ය ගෙවීමෙන් කොටසක් විදේශ ප්‍රේෂණ හරහා වෙන වෙනම පියවිය හැකි අතර, එමඟින් ප්‍රකාශිත ආනයන වටිනාකම් සහ සැබෑ ගනුදෙනු වටිනාකම අතර විෂමතා ඇති වේ. එවැනි ක්‍රියාවන් විදේශ විනිමය කාන්දු වීමට පමණක් නොව, රජයේ ආදායමට සැලකිය යුතු පාඩු ද ඇති කළ හැකිය.
එබැවින් අවධානය යොමු කළ යුත්තේ සංවේදී මාතෘකා කෙරෙහි නොව, එවැනි භාවිතයන් දිගටම පැවතීමට ඉඩ දී ඇති පද්ධතිමය දුර්වලතා ආමන්ත්‍රණය කිරීම කෙරෙහි ය. බලධාරීන් සතුව දැනටමත් පුළුල් ඩිජිටල් වාර්තා ඇත. සෑම TT ගනුදෙනුවක්ම විද්‍යුත් මාර්ගයක් ඉතිරි කරයි. රේගු ප්‍රකාශන, බදු වාර්තා, සමාගම් ලියාපදිංචි කිරීම් සහ බැංකු තොරතුරු සියල්ල විශ්ලේෂණය කළ හැකිය.
පුළුල් චෝදනා එල්ල කරනවාට වඩා, විමර්ශකයින් සම්බන්ධ ආනයනකරුවන් සහ සමාගම් හඳුනාගෙන, ප්‍රේෂණවලට අනුරූප ආනයන ඇත්ත වශයෙන්ම සිදු වූ බව ඔප්පු කිරීමට ඔවුන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිය යුතුය.
විෂමතා පවතින විට, ව්‍යාපාරවලට හේතු දැක්වීමට, ඔවුන්ගේ තනතුරු විධිමත් කිරීමට සහ ගෙවිය යුතු බදු, තීරුබදු හෝ දඩ මුදල් ගෙවීමට අවස්ථාවක් ලබා දිය යුතුය.
මහ බැංකුවේ මූල්‍ය බුද්ධි ඒකකය (FIU) ද අධීක්ෂණ පද්ධති ශක්තිමත් කිරීම, අවදානම් මත පදනම් වූ අධීක්ෂණය වැඩිදියුණු කිරීම සහ වෙළඳාමට අදාළ විදේශ විනිමය ගනුදෙනු සඳහා පැහැදිලි නීති හඳුන්වා දීම මගින් වඩාත් ක්‍රියාශීලී කාර්යභාරයක් ඉටු කළ යුතුය.
මේ අතර, ශ්‍රී ලංකා රේගුව විසින් පශ්චාත් නිෂ්කාශන විගණන වැඩිදියුණු කළ යුතු අතර ප්‍රේෂණවලට එරෙහිව ආනයන ඩිජිටල් ලුහුබැඳීම ශක්තිමත් කළ යුතුය. තත්‍ය කාලීන අධීක්ෂණය සහ ප්‍රතිසන්ධානය සහතික කිරීම සඳහා මුදල් අමාත්‍යාංශය රේගු, බදු සහ බැංකු දත්ත සමුදායන් ඒකාබද්ධ කිරීම වේගවත් කළ යුතුය.
නිගමනය!
නවතම විමර්ශන අනතුරු ඇඟවීමක් ලෙස ක්‍රියා කළ යුතුය. විසඳුම ඇත්තේ වැරදිකරුවන්ට දඬුවම් කිරීම පමණක් නොව, ආනයන සඳහා විදේශයන්ට ප්‍රේෂණය කරන සෑම ඩොලරයක්ම රටට ඇතුළු වන භාණ්ඩ සමඟ සැසඳිය හැකි නවීන, සම්පූර්ණයෙන්ම ඩිජිටල්කරණය කළ පද්ධතියක් ගොඩනැගීම තුළය.
ශ්‍රී ලංකාවට තම විදේශ විනිමය සම්පත් ඵලදායී ලෙස ආරක්ෂා කර ගත හැකි අතර එහි නියාමන සහ බලාත්මක කිරීමේ රාමුව කෙරෙහි විශ්වාසය නැවත ඇති කළ හැක්කේ එවිට පමණි.
රාජ්‍ය අධීක්ෂණයේ අසාර්ථකත්වයන් සම්බන්ධයෙන් බැංකු, පෞද්ගලික අංශය සහ කර්මාන්තවලට සැකයෙන් දොස් පැවරීමට මහජන අදහස් වැඩි වැඩියෙන් උත්සාහ කරයි. නියාමකයින්, රේගු, බදු බලධාරීන් සහ ප්‍රතිපත්ති සම්පාදකයින් වසර ගණනාවක් තිස්සේ එවැනි ක්‍රියාවන් හඳුනා ගැනීමට හෝ වැළැක්වීමට අපොහොසත් වූ විට, වගවීම ආරම්භ කළ යුත්තේ එම වගකීම පවරා ඇති ආයතනවලින් ය.
ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා තීරණාත්මක අභියෝගයකට මුහුණ දෙමින් සිටී. ප්‍රතිසංස්කරණ ගැන ඔහු බැරෑරුම් නම්, ඔහු දක්ෂ රාජ්‍ය සේවකයින්, පළපුරුදු තාක්ෂණවේදීන් සහ වෙළඳාම, මූල්‍ය සහ නියාමනයේ යථාර්ථයන් තේරුම් ගන්නා දක්ෂ උපදේශකයින්ගෙන් වට විය යුතුය.
අසාර්ථක උපදේශකයින් සහ අනුප්‍රාප්තික පරිපාලන අසාර්ථක වූ පද්ධති මත විශ්වාසය තැබීමෙන් එකම ප්‍රතිඵල වැඩිපුර ඇති වීමේ අවදානමක් පවතී. ශ්‍රී ලංකාවට තවත් පරීක්ෂණ අවශ්‍ය නොවේ; එවැනි අපයෝජන සිදුවීම මුලින්ම වළක්වන ශක්තිමත් ආයතන, බුද්ධිමත් නියාමනයක් සහ ඵලදායී පාලනයක් එයට අවශ්‍ය වේ.
