රෂිකා හෙන්නායක ජනවාරි 12, කොළඹ LNW :
1628 දී ෂා ජහාන් විසින් පීකොක් සිංහාසනය ආරම්භ කරන ලද අතර, එය වසර හතක ශිල්පීය කුසලතාවයකින් පසුව නිම කරන ලද්දේ රුපියල් කෝටි 1 ක වියදමින් වන අතර එය ටජ්මහල මෙන් දෙගුණයක් බව වාර්තා වේ.
පර්සියානු පාලක නදීර් ෂා විසින් දිල්ලියේ මෝගල් අධිරාජ්යය ආක්රමණය කර මොනර සිංහාසනය කොල්ලකා ඉරානයට රැගෙන යාම දකුණු ආසියානු ඉතිහාසයේ ඉතා වැදගත් සන්ධිස්ථානයකි.
නදීර් ෂාගේ නැගී ඒම සහ ආක්රමණය: නදීර් ෂා උපතින් රාජකීයයෙකු නොවූ අතර, ඔහු ඉරානයේ කොරාසාන් ප්රදේශයේ රණශූර කණ්ඩායමකට නායකත්වය දෙමින් සිය දේශපාලන බලය ගොඩනගා ගත්තේය. 1736 වන විට ඔහු ඉරානයේ අෆ්ෂාරිඩ් රාජවංශය පිහිටුවා 'ෂා' (Shah) පදවිය ලබා ගත්තේය. 1730 දශකයේ අගභාගය වන විට මෝගල් අධිරාජ්යය අභ්යන්තර ආරවුල් සහ පරිපාලනමය දුර්වලතා හේතුවෙන් පිරිහෙමින් පැවති අතර, මෙයින් ප්රයෝජන ගත් නදීර් ෂා ඉන්දියාව ආක්රමණය කළේය. 1739 පෙබරවාරි මාසයේදී කර්නාල් සටනේදී (Battle of Karnal) මෝගල් හමුදාව පරාජය කර මුහම්මද් ෂා අධිරාජ්යයා යටත් කර ගැනීමට ඔහු සමත් විය.
දිල්ලියේ සමූලඝාතනය සහ මහා කොල්ලය: නදීර් ෂා දිල්ලියට ඇතුළු වූ පසු, ඔහු ඝාතනය වූ බවට පැතිර ගිය කටකතාවක් නිසා ඇති වූ ගැටුම්වලින් පසුව මුළු දිල්ලි නගරයම කොල්ලකෑමටත්, දහස් ගණනක් වැසියන් ඝාතනය කිරීමටත් ඔහු නියෝග කළේය. මෙම කොල්ලකෑමේදී ඔහු එවකට රුපියල් කෝටි 70ක පමණ වටිනාකමකින් යුත් රන්, මැණික් සහ දුර්ලභ කලා කෘති ලබා ගත්තේය. මෙහිදී ඔහු සතු කරගත් වටිනාම වස්තූන් වූයේ කෝහිනූර් දියමන්තිය (Koh-i-Noor diamond) සහ අතිවිශිෂ්ට මොනර සිංහාසනයයි (Peacock Throne).
මොනර සිංහාසනයේ (Peacock Throne) අසිරිය:
- නිර්මාණය: 1628 දී ෂා ජහාන් අධිරාජ්යයා විසින් කරවන ලද මෙය නිම කිරීමට වසර හතක් ගත විය.
- වටිනාකම: එවකට මෙයට රුපියල් කෝටියක් පමණ වැය වූ අතර, එය ටජ් මහල් මන්දිරය ඉදිකිරීමට වැය වූ මුදල මෙන් දෙගුණයකි.
- අමුද්රව්ය: මෙය රන් කිලෝග්රෑම් 1,150 කින් පමණ නිර්මාණය කර තිබූ අතර, කිලෝග්රෑම් 230 ක මැණික් වර්ගවලින් අලංකාර කර තිබුණි. මෙයට කෝහිනූර් දියමන්තිය, තිමූර් රූබි (Timur ruby) සහ දහස් ගණනක් වූ දියමන්ති, පද්මරාග (rubies), මරකත (emeralds) සහ මුතු ඇතුළත් විය.
- හැඩය: මරකත කුළුණු 12කින් ආධාර වූ මෙහි මැණික් ඔබ්බවන ලද මොනර රූප, ගස් සහ පක්ෂීන්ගේ කැටයම් ඇතුළත් විය.
ඉරානයට රැගෙන යාම සහ පසුකාලීන ඉරණම:නදීර් ෂා ඉන්දියාවෙන් පිටවන විට මෙම සිංහාසනය ඇතුළු මහා ධනය අලි ඇතුන් සහ ඔටුවන් මත පටවාගෙන ඉරානය බලා රැගෙන ගියේය. ඔහු සමඟ ශිල්පීන් 7,000ක්, වඩුවන් 200ක් සහ ගල් වඩුවන් 100ක් ද බලහත්කාරයෙන් රැගෙන ගිය බව මූලාශ්ර සඳහන් කරයි. කෙසේ වෙතත්, 1747 දී නදීර් ෂා සිය ආරක්ෂකයින් අතින්ම ඝාතනය වීමෙන් පසු ඇති වූ අවුල් සහගත තත්ත්වය හමුවේ මෙම සිංහාසනය කැබලිවලට කඩා එහි රන් උණු කර, මැණික් වර්ග විවිධ රාජකීය එකතුන් අතර විසිරී ගිය බව විශ්වාස කෙරේ.මෙම සිදුවීම මෝගල් අධිරාජ්යයේ අභිමානය බිඳ දැමූ අතර පසුව ඉන්දියාවට පැමිණි ආක්රමණිකයන්ට ද මග පෑදුවේය.
මෙම ආක්රමණය හරියටම පලතුරු පිරුණු ශක්තිමත් වෘක්ෂයකට ගැසූ අකුණක් වැනිය; එය වෘක්ෂයේ අගනා පලතුරු (ධනය) කොල්ලකෑවා පමණක් නොව, එම වෘක්ෂයේ පදනම (අධිරාජ්යයේ බලය) ද සදහටම දුර්වල කර දැමීය.
