රෂිකා හෙන්නායක සැප්තැම්බර් 14, කොළඹ LNW :
සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල් තම මතුවෙමින් පවතින ආර්ථික සහ ණය අභියෝග ජය ගැනීම සඳහා ශක්තිමත් මූල්‍ය ආරක්ෂණ ජාලයන් සහ දැරිය හැකි, පුරෝකථනය කළ හැකි, දිගුකාලීන මූල්‍යකරණයන් සඳහා වැඩි ප්‍රවේශයක් ලබා ගත යුතු බව එක්සත් ජාතීන්ගේ වෙළඳ සහ සංවර්ධන සමුළුවේ (UNCTAD) ණය සහ සංවර්ධන මූල්‍ය අංශයේ ප්‍රධානී පෙනෙලෝප් හොකින්ස් (Penelope Hawkins) පවසයි.
සංවර්ධනය වෙමින් පවතින ආර්ථිකයන් මුහුණ දෙන අභියෝග පිළිබඳව අදහස් දක්වමින් ඇය අවධාරණය කළේ, ණය අවදානම් සහ සංවර්ධන මූල්‍ය හිඩැස් විසඳීම සඳහා ජාතික, කලාපීය සහ ජාත්‍යන්තර මට්ටමින් සහයෝගීතාව අවශ්‍ය වන බවයි.
“සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවලට ශක්තිමත් මූල්‍ය ආරක්ෂණ ජාලයන් මෙන්ම සහනදායී සහ පුරෝකථනය කළ හැකි දිගුකාලීන මූල්‍යකරණයන් සඳහා වැඩි ප්‍රවේශයක් අවශ්‍ය බව පැහැදිලිය,” ඇය ප්‍රකාශ කළාය.
මූල්‍ය පීඩනයන්ට මුහුණ දෙන රටවලට සහයෝගය දැක්වීමේදී විවිධ මට්ටමින් ක්‍රියාත්මක වන සංවර්ධන බැංකුවලට තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් ඉටු කළ හැකි බව හොකින්ස් පෙන්වා දුන්නාය. සංවර්ධනය වෙමින් පවතින ආර්ථිකයන්ට අඛණ්ඩ සහයෝගයක් ලබා දීම සඳහා ජාතික සංවර්ධන බැංකු, කලාපීය සංවර්ධන බැංකු සහ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය පද්ධති එකිනෙකා සමඟ සම්බන්ධීකරණයෙන් කටයුතු කළ යුතු බව ඇය පැහැදිලි කළාය.
හොකින්ස්ට අනුව, මෙම අභියෝගවලට මුහුණ දීමේ වගකීම ජාතික රජයන් මෙන්ම ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාව යන පාර්ශ්ව දෙකම සතු වේ. විදේශීය මූල්‍යකරණය මත යැපීම වෙනුවට රටවලට දේශීය මූල්‍යකරණය වෙත මාරු විය හැකි වුවද, එසේ කිරීම බොහෝ විට සැලකිය යුතු පිරිවැයක් යටතේ සිදුවන බව ඇය පෙන්වා දුන්නාය.
"රටවලට විදේශීය මූල්‍යකරණයෙන් දේශීය මූල්‍යකරණය වෙත මාරු විය හැකි බව අපි දනිමු, නමුත් එයින් අමතර පිරිවැයක් දරන්නට සිදු වන බවද අපි හොඳින් දනිමු," ඇය පැවසුවාය.
මෙම අමතර බර “ස්වෛරීත්ව වාරිකයක්” (sovereignty premium) ලෙස හැඳින්වූ හොකින්ස්, දේශීය වෙළඳපොළින් ණය ගන්නා රජයන් බාහිර මූල්‍ය මූලාශ්‍ර හරහා ගෙවනවාට වඩා ප්‍රතිශත ලක්ෂ දෙක තුනකින් වැඩි පොලී අනුපාත ගෙවන බව පැහැදිලි කළාය.
"ඒ මන්ද? මන්ද යත් අවදානම් මිල නියම කිරීමේ ජාත්‍යන්තර නිර්ණායක දේශීය වෙළඳපොළවල් කෙරෙහි ද බලපෑම් ඇති කරන බැවිනි," ඇය පැහැදිලි කළාය.
සමාන ණය කළමනාකරණ අභියෝගවලට මුහුණ දෙන රටවල් අතර සහයෝගීතාව සහ දැනුම හුවමාරු කර ගැනීම පහසු කරන ජාත්‍යන්තර ණයගැති වේදිකාවලට (borrower platforms) සම්බන්ධ වන ලෙස ඇය සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවලට දිරිගැන්වූවාය. මාලදිවයිනේදී පවත්වන ලද මෑත කාලීන සමকාලීන ඉගෙනුම් මුලපිරීමක් (peer-learning initiative) උදාහරණයට ගනිමින් ඇය සඳහන් කළේ, ණය කළමනාකරණයේදී සහ දේශීය සම්පත් බලමුලු ගැන්වීමේදී තමන් මුහුණ දෙන දුෂ්කරතාවලින් බොහෝමයක් සංවර්ධනය වෙමින් පවතින ආර්ථිකයන් අතර පොදු ඒවා බව රටවල් සොයා ගත් බවයි.
සමහර රජයන් අරමුදල් රැස් කිරීම සඳහා දිනපතා දේශීය බැංකු වෙළඳපොළ වෙත ප්‍රවේශ වීම අඛණ්ඩව සිදු කරන බවත්, බොහෝ විට සියයට 20 ඉක්මවන ණය ගැනීමේ පිරිවැයකට යටත් වන බවත් ඇය පෙන්වා දුන්නාය. කෙසේ වෙතත්, මෙම සමකාලීන ඉගෙනුම් ක්‍රමවේදය හරහා මාස තුනේ සිට වසර දහය දක්වා වන දිගු පරිණත කාලයන් යටතේ අරමුදල් රැස් කිරීම ඇතුළු විකල්ප මූල්‍යකරණ උපායමාර්ග ගවේෂණය කිරීමට රටවලට හැකි වී ඇති බවත්, එය ණය ගැනීමේ පීඩනය අඩු කිරීමට සහ මූල්‍ය සැලසුම්කරණය වැඩි දියුණු කිරීමට උපකාරී වී ඇති බවත් ඇය සඳහන් කළාය.
එවැනි ප්‍රවේශයන් මඟින් සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවලට තම මූල්‍ය කළමනාකරණ හැකියාවන් ශක්තිමත් කර ගැනීමට සහ වඩාත් තිරසාර මූල්‍ය රාමු ගොඩනඟා ගැනීමට බලය ලැබෙනු ඇතැයි හොකින්ස් ප්‍රකාශ කළාය.
