මම අවුරුදු දශක ගණනාවක් තිස්සේ උපුල් කුමාරප්පෙරුම හඳුනමි. ඒ අපේ නීති විද්‍යාලයේ සහ නීති විද්‍යාලයේ නේවාසිකාගාර කාලයේ සිටය.
ඔහු පිළිබඳව සැමවිටම කැපී පෙනෙන්නේ ඔහුගේ දේශපාලනය, වෘත්තිය හෝ ඔහුගේ පොදු ප්‍රතිරූපය නොව ඔහුගේ මනුෂ්‍යත්වයයි. ඔහු කිසිවෙකු කෙරෙහි ද්වේෂයක් නැති, ජාති, ආගම්, සංස්කෘතික, සමාජ පසුබිම් හෝ දේශපාලන මතභේදවලින් තොරව සෑම තරාතිරමකම පුද්ගලයන් සමඟ සම්බන්ධ වීමට දුර්ලභ හැකියාවක් ඇති අයෙකි.
ඔහු කවුදැයි හරිහැටි හඳුනා නොගත් ඇතැම් පිරිස්, ඔහු අන් අයට හානියක් ප්‍රාර්ථනා කළ අයෙකු ලෙස සියුම් ලෙස හෝ නිරූපණය කිරීමට උත්සාහ කිරීම කනගාටුවට කරුණකි.
එහි කිසිදු ඇත්තක් නැත. ඔහුව සැබෑ ලෙසම හඳුනන අය දන්නේ, ඔහු ඇත්ත වශයෙන්ම එහි අනෙක් පැත්ත බවයි.
සමකාලීන මහජන කතිකාවේ දක්නට ලැබෙන අවාසනාවන්තම ලක්ෂණයක් නම්, පුද්ගලයෙකුගේ දේශපාලනය මත පදනම්ව ඔහුව අවතක්සේරු කිරීමට ඇති නැඹුරුවයි. විවිධ දේශපාලන කඳවුරුවලට අයත් වීම යනු එකිනෙකා සතුරන් ලෙස දැකිය යුතු දෙයක් බව ඇතැමුන් විශ්වාස කරන තත්ත්වයකට අද අපි පත්ව සිටිමු. එය එසේ නොවිය යුතුය.
දේශපාලනය යනු සමාජය සඳහා අදහස්, වටිනාකම් සහ තරගකාරී දෘෂ්ටිකෝණ පිළිබඳ කාරණයකි. ඒ සඳහා කිසිවිටෙකත් පුද්ගලික වෛරය අවශ්‍ය නොවේ. කෙනෙකුට දැඩි ලෙස එකඟ නොවීමට, දැඩි ලෙස ප්‍රචාරක කටයුතු කිරීමට සහ දේශපාලන බෙදීමක ප්‍රතිවිරුද්ධ පැතිවල සිටීමට හැකියාව ඇතත්, තවමත් අන් අයට ගෞරවයෙන්, සැලකිල්ලෙන් සහ මිත්‍රශීලීව සැලකිය හැකිය.
පරිණත සමාජයක් යනු සෑම දෙනාම එක හා සමානව සිතන සමාජයක් නොවේ. එය මිනිසුන්ට එකිනෙකා පහත් කොට නොසලකා, එකඟ නොවී සිටීමට හැකියාව ඇති සමාජයකි.
පුද්ගල ඛේදවාචකයන් සිදුවන අවස්ථාවලදී දේශපාලනය නිහඬ විය යුතුය. එහිදී ඉතිරි විය යුත්තේ අපගේ පොදු මනුෂ්‍යත්වය, අනුකම්පාව දැක්වීමට ඇති හැකියාව සහ ශෝකයේදී එකිනෙකා සමඟ සිට ගැනීමට ඇති අපගේ යුතුකම පමණි.
වෙනත් ඕනෑම දෙයකට වඩා අපගේ චරිත ස්වභාවය මැනිය හැක්කේ එයින්ය.
~ ජනාධිපති නීතිඥ උපුල් කුමාරප්පෙරුම පිළිබඳව ඔහුගේ සමකාලීනයකු වන ජනාධිපති නීතිඥ මොහොමඩ් අලි සබ්රි විසින් තබන ලද Facebook සටහනක සිංහල පරිවර්තනයකි.
