සටහන – පුලී
ජූනි 17, LNW (කොළඹ): නගර සාමාන්‍යයෙන් ස්ථිර බවක් දැනීමට නිර්මාණය කර ඇත: වීදි චලනය මෙහෙයවයි, ගොඩනැගිලි අවකාශය නිර්වචනය කරයි, සහ බිත්ති මායිම් සලකුණු කරයි. එහෙත් සමහර කලාකරුවන් මෙම හුරුපුරුදු පරිසරයන් පුරෝකථනය කළ නොහැකි දෙයක් බවට පරිවර්තනය කරයි.
මෙම කලා කෘති 16 පොදු අවකාශය අඩු ස්ථාවර බවක් ඇති කරයි: ළමයින් සඳ සොයා ළඟා වෙයි, බිත්ති ජලය බවට පත්වේ, වරායන් පාවෙයි, සහ ගොඩනැගිලි කළ නොහැකි දර්ශනවලට විවෘත වේ. සමහරක් විශාල ය, සමහරක් නිහඬ ය, ඒ සියල්ල වීදිය සිහින ලෝකයකට අපව ගෙන යයි.
මායාව, පරිමාණය, කතන්දර කීම සහ සෙල්ලක්කාර අන්තර්ක්‍රියා හරහා, මෙම කෘති සාමාන්‍ය වීදි කුතුහලය සහ පුදුමය ඇති කරන ස්ථාන බවට පරිවර්තනය කරයි. පොදු කලාවට නගරයක් අලංකාර කිරීමට වඩා වැඩි යමක් කළ හැකි බව ඒවා අපට මතක් කර දෙනවා නොඅනුමානය.
